تفاوت قرارداد مستقیم، کار معین و کارگری در فرآیند ساماندهی نیروها
کارگر ۲۴ – در روزهای اخیر همزمان با طرح مباحثی درباره نحوه انعقاد قرارداد نیروهای شرکتی با دستگاههای دولتی، یکی از نمایندگان مجلس اعلام کرد در فرآیند ساماندهی نیروها، نوع قرارداد کارکنان تا حدی به مدرک تحصیلی آنها وابسته خواهد بود؛ بهگونهای که دارندگان مدرک لیسانس و بالاتر بهصورت جذب مستقیم و افراد با مدارک پایینتر در قالب قرارداد کار معین با دستگاهها همکاری میکنند.
در همین راستا، مرور کوتاهی بر تفاوت انواع قراردادهای رایج در دستگاههای دولتی میتواند به درک دقیقتر این موضوع کمک کند.
قرارداد مستقیم
حالتی است که فرد بدون واسطه و بدون وجود شرکت پیمانکاری، مستقیماً با دستگاه دولتی قرارداد دارد.
این نوع قرارداد معمولاً برای نیروهایی استفاده میشود که شرایط احراز شغلی و مدرک مرتبط دارند.
قرارداد کار معین
نوعی قرارداد مستقیم است که برای انجام کار مشخص و مدتدار در دستگاههای دولتی منعقد میشود.
داشتن مدرک دانشگاهی و احراز شرایط شغلی، معمولاً از الزامات این نوع قرارداد است. بنابراین، ماهیت آن همچنان «مستقیم بودن قرارداد با دستگاه» محسوب میشود.
قرارداد کارگری
این نوع قرارداد معمولاً برای مشاغل خدماتی، عملیاتی یا فنی و برای افرادی با مدارک پایینتر (مثل دیپلم یا کمتر) مورد استفاده قرار میگیرد.
این قرارداد هم میتواند مستقیم باشد (بدون انجام وظایف یک پست سازمانی)، فقط عنوان و ساختار استخدامی (بکارگیری) آن با کارمندان تفاوت دارد.
در نتیجه، در فرآیندهای ساماندهی، تفاوت نوع قراردادها بیشتر به ماهیت شغل و سطح تحصیلات برمیگردد و هر دو نوع، در صورت حذف شرکتهای واسطه، میتوانند بهصورت قرارداد مستقیم با دستگاه منعقد شوند.
دیدگاهتان را بنویسید