کارگر و انجام کار به صورت شخصی
قانون کار در ماده ۲ کارگر را با لفظ (کسی) تعریف کرده در حالی که در مورد کارفرما از لفظ (شخص حقیقی یا حقوقی) استفاده نموده است.
کارگر ۲۴ – بنابراین کارگر الزاما یک شخص حقیقی است که کار محوله موضوع قرارداد کار انحام می دهد و در صورتی که کار شخصا انحام نشود یا به موجب قرارداد کتبی یا شفاهی و یا آنچه در عمل رخ می دهد طرف انجام دهنده کار، ملزم بر انجام شخصی کار نباشد نمی توان وی را کارگر موضوع قانون کار دانست.
به طور مثال می توان از حرفه بازاریابی یاد کرد که گاه بازاریاب شخصا ملزم به انجام کار بازاریابی نبوده بلکه نتیجه کار (فروش کالا) برای کارفرما مهم است و در این حالت این بازاریاب مشمول تعریف ماده ۲ قانون کار از کارگر نمی باشد.
بنابرین شرط انجام کار به صورت شخصی شرط لازم شمول تعریف کار تابع می باشد.
دیدگاهتان را بنویسید