روز کارگر زیر سایه ناامنی شغلی و تورم افسارگسیخته

وحید حاجی زاده در کانال خود نوشت:  امروز روز جهانی کارگر بود و امسال این روز در حالی فرا می رسد که کشور هنوز از وضعیت جنگی فاصله نگرفته است و بلاتکلیفی عجیبی را در حال تجربه هستیم.

با شروع جنگ بازار کار وارد دوره ای بی ثباتی گسترده شد و شاهد تعطیلی کسب و کارها به ویژه کارهای اینترنتی و موج اخراج هایی بودیم که تا کنون بی سابقه بوده است.

روز کارگر را امسال با جهش قیمت دلار ۱۸۰ هزار تومانی ، تورم ۷۰ درصد و تورم مواد غذایی با عبور از ۶۰ درصد سپری کردیم که حقوق کارگران به زیر ۱۲۰ دلار کاهش پیدا کرده است ، به شکلی که نیروی کار برای روزمرگی های خود دچار مشکل شده است.

همراه با آتش بس و توقف بمب باران ها، پیامدهای جنگ همچنان بر معیشت کارگر ایرانی سنگینی می‌کند، بازاری که در وضعیت اضطراری قرار دارد و اخراج ها به دلیل عدم حمایت از کسب و کارها از سوی سازمان های ذینفع از درآمد کارفرمایان، همچنان ادامه دارد.

بیکاری بیش از ۲ میلیون نفر در صنایع مختلف در حالی اتفاق میافتد که افزایش اجاره مسکن، جهش تورم و هزینه های دارو باعث فروپاشی بسیاری از خانواده ها می‌گردد.

فاجعه اشتغال را می‌توان در حذف مزایا و بیمه، تبدیل شدن تعدیل نیرو به پدیده ای روزمره و قراردادهای رویکردی مشاهده کرد. هر چند که دولت و وزارت کار هم با تاخیر در ابلاغ رسمی بخشنامه دستمزد نشان داد که خود آنها هم درگیر بلاتکلیفی سیاستگذاری در بازار کار هستند.

در این میان گزارش های میدانی و آمار بیمه بیکاری نشان می‌دهد که سهم زنان بیکار شده در شرایط جنگی بیشتر از مردان است، بیمه بیکاری که با توجه به نقدینگی سازمان تامین اجتماعی و نوع پذیرش واحدها از متقاضیان گویا گزینشی شده است و سازمان تامین اجتماعی عملا در پوشش متقاضیان ناتوان است.

در خصوص تعطیلی کسب و کارهای اینترنتی به واسطه قطع اینترنت آن هم مدت زمانی طولانی که خود رکورد جدید بوده‌است، جنگ عامل آسیب پذیری بوده است و به تنهایی نمیتواند پیامد منفی برای کسب و کارها داشته باشد اما قطعی اینترنت به تنهایی عامل خطر است، که متاسفانه گویا برای هیچکس مهم نیست که بخش بزرگی از کسب و کارهای آنلاین و دیجیتال متوقف شده و کارگران این واحدها زیر سایه هزینه های سرسام آور بیکار شده اند.

هر چند که اتفاقات اخیر نتیجه جنگ فعلی نیست و حاصل سال ها انباشت مطالباتی است که در هیچ دولتی شنیده نشده و ابزار سرکوب همیشه مهیا بوده است.

افول طبقه متوسط به زیر خط فقر و آمار خانواده های کارگری که با ناامنی های اقتصادی و تنش های سیاسی، اجتماعی دچار فرسودگی روانی شده اند، هشدار قرمز برای مسئولین می‌باشد که اگر در زمان مناسب شنیده نشود زمینه شکل گیری اشکال تازه ای از همبستگی و مطالبه گری جمعی را فراهم می‌کند.

امیدوارم که هر چه سریعتر حمایت ها از کسب و کارها و کارگران با یک وحدت ملی بدون گرایش های سیاسی موجود شروع شود تا چرخه تولید از یک سمت و شادابی اجتماعی را در سمت دیگر تجربه کنیم.

ارسال: مهدی جم