تعیین حداکثر مدت موقت در کارهای با طبیعت غیر مستمر
حداکثر مدت موقت برای کارهایی که طبیعت آنها جنبه غیر مستمر دارد توسط وزارت کار و امور اجتماعی تهیه و به تصویب هیأت وزیران خواهد رسید.
از تصویب قانون کار در آبان ماه سال ۱۳۶۹ تا بهمن ماه سال ۱۳۹۸ ، خلاء مصوبه مربوط به تبصره ۱ ماده ۷ قانون کار وجود داشت و علیرغم تصریح مقنن، وزارت کار و امور اجتماعی سابق ( وزارت تعاون کار و رفاه اجتماعی فعلی) تدبیری در خصوص تبصره ۱ ماده ۷ قانون کار نیاندیشید.
بعد از سالیان مدید و به منظور التیام بخشی به درد های کارگران در خصوص عدم امنیت شغلی ، وزارت تعاون کار و رفاه اجتماعی پیشنهادی مبنی بر تعیین حداکثر مدت موقت برای کارهای با طبیعت غیر مستمر به هیات وزیران ارایه نمود.
هیات وزیران نیز در جلسه مورخ ۱۳۹۸/۱۱/۲۰ مبادرت به تصویب طرح پیشنهادی وزارت تعاون کار و رفاه اجتماعی در خصوص تبصره یک ماده ۷ قانون کار نمود.
بند اول مصوبه مذکور در واقع به تعریف کارهای با طبیعت غیر مستمر می پردازد.
بند ۲ ـ حداکثر مدت موقت برای کارهای غیر مستمر را ۴ سال ذکر می کند.
پرسشی که در این موضوع مطرح می شود این است آیا پس از ۴ سال، کارگری که با قرارداد های مدت موقت در کارهای با طبیعت غیر مستمر همکاری و اشتغال داشته است قرارداد وی تبدیل به قرار داد دایم می شود؟
تلقی تبدیل قرارداد مدت موقت با بیش از ۴ سال در کارهای با ماهیت غیر مستمر طبعا در تناقض با مفاد تبصره ۲ ماده ۷ قانون کار خواهد بود بنابراین چنانچه کارگری با قراردادهای مدت موقت ، بیش از ۴ سال در کاری ماهیتا غیر مستمر ( به عنوان مثال پروژه احداث پل و یا غیره ) همکاری داشته باشد قرارداد وی از قرارداد کار مدت موقت تبدیل به قرارداد کار ، کارمعین خواهد شد و امنیت شغلی کارگر مزبور باید تا پایان پروژه یا کار ماهیتا غیر مستمر ، حفظ گردد و کارفرما و یا کارفرمایان نمی توانند به دلیل اتمام مدت در قرارداد های کار مدت موقت مستند به بند د ماده ۲۱ قانون کار با این کارگران خاتمه همکاری دهند .
همچنین در بند ۴ تصویب نامه مذکور تصریح گردیده است کارفرمایان مجازند پس از اتمام پروژه یا فعالیت مذکور در بند های الف و ب بند (۱) این تصویب نامه ، حتی پس از مدت ۴ سال مذکور در بندهای ۲ و ۳ با کارگر یا کارگران آن پروژه یا فعالیت اتمام یافته ، تسویه حساب کنند.
همچنین بند ۳ تصویب نامه نیز مقرر داشته است در کارهایی که قبل از ابلاغ این تصویب نامه وجود داشته اند ، حداکثر مدت موقت ( یعنی ۴ سال ) از تاریخ ابلاغ این تصویب نامه ( ۱۳۹۸/۱۱/۲۹ ) محاسبه خواهد شد.
به عبارتی قراردادهای کار مدت موقت کارگرانی که از ۱۳۹۸/۱۱/۲۹ در کارهای با ماهیت غیر مستمر همکاری و اشتغال داشته اند و این همکاری متوقف نشده و پس از تاریخ ۱۴۰۲/۱۱/۲۹ ادامه داشته است تبدیل به قرارداد کار ، کارمعین شده و خاتمه قرارداد آنان منوط به اتمام پروژه یا کار با ماهیت غیر مستمر خواهد بود.
کارهای غیر مستمر
دیدگاهتان را بنویسید