اجاره ۲۵ میلیون، حقوق ۲۰ میلیون؛ این دیگر زندگی نیست، بقاست
به گزارش کارگر ۲۴، روایت زندگی کارگران کمدرآمد و دستفروشان، تصویری تلخ از فشار سنگین هزینههای زندگی ارائه میدهد؛ جایی که افزایش اجارهبها، هزینههای خوراک، درمان و پوشاک را به حاشیه رانده و بسیاری از خانوارها را برای تأمین ابتداییترین نیازهای زندگی، محتاج قرض و بدهی کرده است.
در گزارشی که خبرگزاری ایلنا درباره زندگی دستفروشان و کارگران کمدرآمد منتشر کرده، روایتهای مردم از شرایط دشوار معیشتی، بسیار قابل تأمل است؛ روایتهایی که نشان میدهد برای بخشی از جامعه، مسئله دیگر فقط تأمین رفاه یا بهبود شرایط زندگی نیست، بلکه تلاش برای پرداخت هزینههای ضروری و ادامه زندگی است.
یکی از دستفروشان در این گزارش از شرایط زندگی خود و همسرش میگوید؛ خانواری که با وجود درآمد محدود، باید ماهانه ۲۵ میلیون تومان اجاره خانه پرداخت کند؛ رقمی که حتی از مجموع درآمد آنها نیز بیشتر است.
این یعنی خانواری که تمام درآمد خود را صرف تأمین هزینههای زندگی میکند، برای پرداخت تنها یک قلم از هزینههای ضروری، یعنی اجاره خانه، ناچار است از دیگران قرض بگیرد یا بدهکار شود.
وقتی تمام درآمد صرف اجاره میشود
ماجرا زمانی تلختر میشود که بدانیم پس از پرداخت اجاره، هزینههای دیگری همچنان باقی مانده است؛ خوراک، درمان، پوشاک، حملونقل، قبوض و سایر هزینههای روزمره.
اگر درآمد یک خانوار حتی کفاف اجاره خانه را ندهد، سؤال اینجاست که هزینه این نیازها باید از کجا تأمین شود؟
کارگری که تمام ماه را برای دریافت حقوقی محدود کار میکند، نباید پس از دریافت دستمزد، برای پرداخت اجاره خانه مجبور به قرض گرفتن باشد؛ اما روایتهای مطرحشده از سوی برخی کارگران و دستفروشان نشان میدهد فاصله میان درآمد و هزینههای زندگی به مرحلهای رسیده که بسیاری از خانوارها برای ادامه ماه، به قرض، بدهی و حذف نیازهای ضروری روی آوردهاند.
سهم کارگر از زندگی کجاست؟
وقتی اجاره یک خانه به ۲۵ میلیون تومان میرسد اما درآمد خانوار حتی به این رقم هم نمیرسد، دیگر جایی برای صحبت از پسانداز، رفاه یا حتی تأمین مناسب نیازهای اولیه باقی نمیماند.
کارگری که باید برای پرداخت اجاره خانه قرض کند، چگونه هزینه درمان خود و خانوادهاش را پرداخت کند؟ چگونه برای فرزندانش پوشاک تهیه کند؟ و چگونه مواد غذایی مورد نیاز خانواده را تأمین کند؟
این پرسش ساده اما تلخ، امروز برای بسیاری از خانوارهای کمدرآمد به یک واقعیت روزمره تبدیل شده است: وقتی درآمد حتی کفاف اجاره خانه را نمیدهد، سهم کارگر از زندگی چیست؟
گزارشهای میدانی از وضعیت معیشتی کارگران و دستفروشان، بار دیگر ضرورت توجه جدی به فاصله میان دستمزد و هزینه واقعی زندگی، وضعیت مسکن و افزایش هزینههای ضروری خانوارها را برجسته میکند؛ چراکه ادامه این روند میتواند فشار اقتصادی بر اقشار کمدرآمد را بیش از پیش افزایش دهد.
دیدگاهتان را بنویسید