وقتی محیط کار به کابوس تبدیل می‌شود؛ استعفا بهتر از تحقیر شدن است
من تحت هیچ شرایطی نمی‌پذیرم که کسی بگوید چون به پول این شغل نیاز داشتم، مجبور بودم بی‌احترامی را تحمل کنم. می‌دانم زندگی هزینه دارد، می‌دانم تأمین معاش آسان نیست و استعفا برای همه ساده نیست؛ اما این را هم نباید فراموش کنیم که ما فقط برای حقوق آخر ماه زندگی نمی‌کنیم.
کارگر ۲۴ – استعفا بدهید از کاری که در آن شخصیتتان حفظ نمی‌شود! استعفا بدهید از محیطی که در آن به شما احترام نمی‌گذارند.
چه کسی گفته چون طرف مدیر است، چون صاحب کسب‌وکار است، چون پول دارد، حق دارد با شخصیت و غرور شما بازی کند؟ مگر پول داشتن به کسی اجازه می‌دهد انسان دیگری را تحقیر کند؟ مگر آدم‌ها را با پولشان خریده‌اند؟
بعضی وقت‌ها در محیط کار آن‌قدر به ما بی‌احترامی می‌شود، آن‌قدر با لحن بد و تحقیرآمیز با ما صحبت می‌کنند که تمام خشممان را درون خودمان می‌ریزیم. سکوت می‌کنیم، چیزی نمی‌گوییم و به خاطر حفظ شغل و درآمدمان از کنار توهین‌ها می‌گذریم.
اما این خشم کجا می‌رود؟
شب، وقتی به خانه برمی‌گردیم و سرمان را روی بالش می‌گذاریم، تازه با خودمان فکر می‌کنیم: چرا اجازه دادم با من این‌طور رفتار کنند؟ چرا در برابر بی‌احترامی سکوت کردم؟
و گاهی همین خشم فروخورده را ناخواسته سر همسرمان، پدرمان، مادرمان یا نزدیک‌ترین آدم‌های زندگی‌مان خالی می‌کنیم؛ فقط به این دلیل که یک نفر در محیط کار، چون مدیر بوده یا صاحب کسب‌وکار بوده، تصور کرده حق دارد هر رفتاری با ما داشته باشد.
اگر اعصاب نداری، اگر نمی‌توانی با نیروی انسانی درست و محترمانه رفتار کنی، اصلاً چرا مسئولیت مدیریت یک مجموعه را پذیرفته‌ای؟ مدیر بودن مجوز توهین کردن نیست. کارفرما بودن مجوز تحقیر کردن انسان‌ها نیست.
به اعتقاد من، هیچ چیزی مهم‌تر از شأن، شخصیت و کرامت انسانی ما نیست.
یک بار بی‌احترامی می‌کنند، شاید سکوت کنیم؛ اما اگر بار دوم تکرار شد، باید برای خودمان مرز بگذاریم. قرار نیست هر روز تحقیر شویم و هر شب با بغض و خشم به خانه برگردیم.
من تحت هیچ شرایطی نمی‌پذیرم که کسی بگوید چون به پول این شغل نیاز داشتم، مجبور بودم بی‌احترامی را تحمل کنم. می‌دانم زندگی هزینه دارد، می‌دانم تأمین معاش آسان نیست و استعفا برای همه ساده نیست؛ اما این را هم نباید فراموش کنیم که ما فقط برای حقوق آخر ماه زندگی نمی‌کنیم.
ما انسانیم؛ نه برده‌ایم، نه ابزار کار و نه کسی که بتوان با پول خرید.
هیچ شغلی آن‌قدر ارزش ندارد که به بهای شکستن شخصیت و له شدن عزت‌نفس شما تمام شود.
یادتان باشد؛ مدیر و کارفرما بودن، کسی را از مسئولیت انسانی و اخلاقی‌اش معاف نمی‌کند. احترام، حق شماست، نه لطف مدیرتان.
دیدگاهتان را بنویسید